¡Déjeme tranquilo, venerable consocio!

Mi vecino de asiento de hoy no era el de siempre. Era un señor mayor, de los que supongo que vio jugar al fallecido Segarra, a Kubala, a Suárez o a Basora. Y, viendo su actitud hoy en el minuto tres, supongo que también les silbaba.Además, era uno de esos tipos que sienta cátedra en cada comentario, de esos que después de ver dos partidos pide la cabeza del entrenador (se llame Platko, Balmaña, Michels, Buckingham, Muller o Cruyff, da igual) y se pregunta por qué carajo no le preguntarán a él, que atesora más de cincuenta años de experiencia en la grada, antes de contratar a nadie.
Mientras eso no ocurra, se dedica a alternar sus desaforados gritos a los jugadores con una enorme profusión de sentencias con la pretensión de que tú, que tan tranquilo estás con tus auriculares y tu partido, asientas, le des la razón y te vayas a casa pensando “¡cuánto sabe este señor y qué ignorante soy que necesito que me formen un criterio, que me evangelicen en el verdadero barcelonismo!”.
Ese fenómeno aparece y desaparece como el Guadiana. Tiene la facultad de hacer relucir su violenta retórica cuando las cosas no van y de cambiarla totalmente cuando por casualidad (porque siempre es por casualidad y nadie sabe más que él) llegan los resultados.
Uno tiene que hacer verdaderos esfuerzos para hacer gala de la buena educación que se le presume a cualquiera y no soltarle algún improperio. ¿Que quiere gritar, insultar a los jugadores y al entrenador? Hágalo, pero no pretenda que le secunde porque sí, por su cara bonita o porque sea usted mayor que yo. ¿Que prefiere amargarse la vida durante los 90 minutos de un partido? Adelante, pero déjeme en paz porque, de lo contrario, mis tímpanos corren el riesgo de reventar si sigo elevando el volumen de la radio.
Yo bastante tengo con aguantar a un equipo que, aunque haya jugado mejor que en Soria, no le marca un gol ni al arco iris. Sólo me falta que esa filosofía del ¡acabemos con todo! se me meta dentro. Se ha equivocado de tipo, apreciado consocio. De todos modos, le haré un favor y el próximo día que me encuentre con usted en el Camp Nou le daré la dirección de algún otro blog donde se sentirá como en casa.
No sería Csai disfrazado?
Hay muchos así en todas partes, pero en Gijón hace unos años y ahora en Barcelona parece que hay superpoblación.
El Barça, globalmente pinta bien, pero le falta pegada arriba y es que si vemos la alineación de hoy, ¿quién tenía gol? Sólo Eto’o y le llegaron pocos balones en condiciones. Eso es preocupante, lo mismo que la efectividad absoluta de los rivales en estos dos partidos: dos tiros, dos goles y un punto de seis.
Timotin
13 sep 08 at 22:56
Avui he fet de seguidor. M’ha posat la samarreta groga (no la blau i vermella del Basilea) i he anat a la tercera graderia del lateral. Amb la pluja, he baixat a la segona, cobert, i malgrat que mirava el partit, també he observat la gent. Potser ha estat que la pluja ha propiciat molta mobilitat en la zona, la gent no es coneixia gaire. La gent no animava ni parlava, ni escoltava la ràdio. Tampoc es posava massa amb l’equip. Un tenia ganes d’arrencar el Barça sí, Laporta no!!! Ho ha fet en el minut 6 i 10. I després en el tram final de la segon part. Però s’ha quedat sol. Em dol aquest Camp Nou trist. No el vull veure agitat, però el voldria sense cadires buides, collons, com tota la vida que hem tingut un equip normal i hem aspirat a alguna cosa. Sempre trobem excuses: avui pont, demà fred i passat Nadal. Sempre hi ha un motiu per interpretar per què l’estadi no està de gom a gom. Més enllà de l’1-1 contra aquesta colla d’impresentables, perquè no han volgut jugar a futbol, em quedo amb com està l’estadi de trist des de fa anys. Una salutació.
Àlex Santos
13 sep 08 at 23:41
Excelente post. Te felicito Juan Carlos….la historia del veterano erudito vecino de asiento, me recuerda a un gran número de intolerantes fans de todas edades, alguno que otro bloguero de cuya boca y pluma salen toda clase de improperios, que se convierten en flores y aplausos a “mi” equipo cuando se hila una buena racha de triunfos.
Cuando se pierde, “pierden” los desvergonzados jugadores, técnicos de m… y el p… mismo presidente. Cuando se gana “ganamos” yo y el equipo de mi corazón.
Honestamente veo la actitud correcta en los jugadores. Aún no me explico como fue posible que la pelota no entrara en esa primera parte donde hasta con las uñas de los pies sacó balones Toño el arquero.
No satisfecho con los resultados, veo a un Barca diferente y mucho mejor esta temporada.
cesarmartin
14 sep 08 at 3:21
Decir lo que querais estimados cesarmartin y Juan Carlos.
Pero el forofo y chovinista es el que no quiere ver la realidad.
A ver si el problema del equipo va a ser tu vociferante consocio o los borregos fans como yo que se incendian y blasfeman cuando ven porquerias.
lalecubino
14 sep 08 at 9:12
Después de leer el post me queda la duda. La culpa es del soci, no?
No me entero de nada…
“El Barça pinta bien”, “las ocasiones ya entrarán”…Es increíble. Todavía no nos dimos cuenta de que el Real Madrid es lo que es, porque tiene media ocasión y hace dos goles?
Qué es lo que más se paga en el fútbol? El gol! Cuánto se gastó el Farsa este año? Cuánto gastó en gol?
Grandes los cambios de Guardiola. Por un momento pensé que era un partido de pretemporada. Todo probaturas, todo descanso. Pero bueno, lo realmente alarmante es que hay equipo para la UEFA. Pero tranquilos! Que Pep les prohíbe ir en coches del vestuario al campo de entrenamiento! Van corriendo!
Hijo de Guti
14 sep 08 at 10:27
@lalecubino & Hijo de Guti
¿He dicho yo que la culpa sea del soci? No lo creo. Simplemente expreso mi derecho a no sentirme imbécil por no compartir la inquina de muchos otros socios. La mala leche por los resultados la tengo igual, pero me gusta sufrirla (por el momento) en silencio, como el anuncio de Hemoal.
Juan Carlos
14 sep 08 at 10:35
Qué grande Juan Carlos!!! Te ha tocado el típico socio culé. Esos que amargan antes de que empiece el partido… Y ya tenemos bastante con animarnos viendo lo que tenemos, verdad? Ánimo! Sique
sique
14 sep 08 at 10:48
No soy muy amigo de justificar derrotas por la “mala suerte”, pero al Barça le han chutado entre los tres palos…¿2-3 veces en dos partidos?
Un poco de mala folla sí que creo que habéis tenido…
Una cosa es pastelear la pelota con un 75% de posesión y no chutar ni generar ocasiones, que es lo que pasaba muchos partidos de la temporada pasada, y otra cosa es lo de ayer, que se generen esas ocasiones. Que la pelotita entre o no entre es una cuestión de tiempo. Jugando así, desde luego acabarán cayendo.
Saludos
raul_Joiner
15 sep 08 at 8:53
Juan Carlos, qué gracia me hace tu post. Por lo bien que lo cuentas. Es verdad que cuando das con un tío así al lado, te amarga el partido y te tira por tierra el espectáculo que vas a presenciar.
Pero date cuenta que todos los forofos, cuando vamos al campo, vamos a eso, a soltar la adrenalina y a decir cuatro gilipolleces de nuestro particular libreto. A hacer de jugadores o de entrenadores. Cuando va muy mal, incluso hacemos de presidente/director deportivo. Hay que tomarlo como parte del espectáculo, por más que este esté devaluado, que creo que es lo que en realidad te fastidia.
Compénsalo pensando que el fútbol siempre da motivos a todos para decir aquello de “¿Ves como tenía YO razón?”. Tómatelo como humor fubolístico.
Fuerza y Honor, compañero. Se avecinan tiempos mejores.
shojan
15 sep 08 at 9:53
Gracias por tu comentario, Juan Carlos. Te tengo que decir que en ocasiones he sufrido este tipo de socio, pero sencillamente no permito que me amargue el espectáculo. Háblale de coberturas, de salida del balón por banda, de trabajo posicional en defensa o de desdoblamiento de los laterales, por decir alguna chorrada, y verás qué rápido se calla, porque en su vida ha sabido qué es todo esto ni lo sabrá nunca.
Lleva cuarenta años yendo al Estadi y aún no sabe qué forma tiene un balón. Es un poco triste… pero anda que no abunda este tipo de socio…
Sobre lo demás, ya has visto mi entrada, estoy contento de que estés de acuerdo. Coincido con raul_Joiner y con Shojan; y me hace mucha gracia, por no decir bastante pena, lo que sugiere Lalecubino. Después de más de cien años con un club gobernado la mayoría de tiempo por un criterio voluble y acorde al resultado sin fijarse en nada más, ¿ahora resulta que es culpa de “los que sienten”, los escasísimos positivistas que van al campo a animar y que apoyan al equipo, y no de esos que tanto abundan que se hacen llamar “los que pagan”, que van al campo a criticar a todo y a todos?
Pues no. No puedo soportar esa posición, me parece ridícula y totalmente desconocedora del fútbol y sus entresijos. Y me sorprende que se dé en gente que lleva años siguiéndolo… porque se supone que cuando sigues un deporte, terminas sabiendo algo de él y de su historia, ¿no?
Kj
15 sep 08 at 14:40
Yo no fuí al campo porque estaba en Madrid pero de haber ido seguramente me hubiese cagado en la madre que parió al Belleti o al Zambrotta… seguro.
Own
15 sep 08 at 15:09
Muy grande el articulo Juan Carlos.
En Clave de Gol
15 sep 08 at 15:53
Muy bueno el post. Me suena.
Yo, como Àlex Santos, también me cambié de sitio por la lluvia. Mi abuelete particular era un hombre castellano, que repitió como 50 veces:
Recojepelotas!!! (a Eto’o)
Porrero!!! (A Valdés)
Arquiteeectooo!!! (A Xavi)
Yo también subía el volumen de la radio, pero él, hábilmente y sin darse por aludido me acabó dando conversación:
-La culpa de too es del Puyal ese! Es el enemigo nº 1 del Barcelona.
-¿Cómo dice? (precisamente yo estaba con Cat.Radio)
-Ya sabes! Ese es del mismo gremio que Guardiola.
-No, a qué se refiere?
-Ya sabes! Los 2 pierden aceite! (Sonrisa de compincheo)
-Y aunque así fuese, qué tiene que ver eso? (con cara seria)
-Na, hombre, na, pero ya se sabe…
Sí, ya se sabe que hay gente con carcoma en el cerebro.
Rafadalton
15 sep 08 at 16:00
Que mala suerte tuvo Barcelona !! ienen un pibe inmenso de normbre Lionel, pero no te puede empatar Racing de Santander de local !!
Newisquen
16 sep 08 at 5:39
Buenisimo lo del gremio, tiene razón shojan, es la salsa del fútbol.
lalecubino
16 sep 08 at 7:09
Cruza los dedos y reza para que el vecino original del asiento recupere el carnet, o sino, para que el equipo gane partidos para ver cómo evoluciona el personaje en cuestión. ¿Escribirás un post entonces? Saludos cordiales.
Guso
16 sep 08 at 16:25
Queremos una foto del individuo.
lalecubino
16 sep 08 at 18:16